معدى ، ناتوانى جنسى و افزايش سرطان‌هاى سر و گردن و سوءتغذيه را به دنبال دارد . الكليسم در سال 1996 از سوى انجمن پزشكى آمريكا ، به عنوان يك بيمارى شناخته شده و الكل به عنوان يك ماده تأثيرگذار روانى ، كندكننده فعاليت دستگاه عصبى مركزى به‌شمار مىرود كه در مقادير بالا ، با كند كردن تنفس مىتواند موجب مرگ شود 16 و 28 . در آمريكا تقريبا 30 درصد كل افرادى كه در بيمارستان‌ها پذيرش مىشوند به‌طور همزمان مشكلات مربوط به الكل دارند 31 . الكل نه تنها پس از مصرف ، مشكلات فردى و اجتماعى فراوانى ايجاد مىكند ، بلكه در هنگام ترك نيز مشكلاتى را براى افراد الكلى به‌وجود مىآورد ، پس از سم‌زدايى ، درمان روانى - اجتماعى ، چه به‌صورت بسترى شدن با مراقبت شديد و چه به‌صورت برنامه‌هاى بازپرورى سرپايى ، به عنوان درمان اصلى براى وابستگى به الكل به‌حساب مىآيد ؛ ولى موفقيت اين برنامه‌ها محدود بوده ، به‌طورىكه در 50 درصد بيماران در سال اول ، عود مجدد مشاهده مىشود 32 . نتيجه‌گيرى اسلام به عنوان كامل‌ترين دين ، در 14 قرن قبل كه بسيارى از مطالب علمى امروز براى بشر آشكار نشده بود در آيات قرآن كريم در سوره‌هاى بقره و مائده به‌صراحت انسان را از مصرف اين ماده خطرناك بر حذر داشته است . معصومين ( ع ) در احاديث متعدد ، همواره از مشروبات الكلى ما را منع كرده و مصرف آن را از گناهان بسيار بزرگ دانسته‌اند . پيشرفت طب نيز تأييد مىكند كه سلامت فردى و اجتماعى انسان در گرو عدم مصرف